مترجم گويد : « ببايد دانست كه مراد از افضل واجبين اكثر واجب است ، چه واجب ، اكثر و اقلّ مىباشد ، و اكثر واجب عبارت از واجبى است كه متضمّن مستحبّات باشد ، و اقلّ واجب آنست كه شامل مستحبّات نباشد . و اكثر واجب نسبت به اقلّ واجب افضل باشد . پس هر گاه كه در وضو نيّت افضل واجبين به عمل آيد افعال سنّتيها در ضمن همان نيّت مندرج شود و احتياج به نيّت عليحده به جهت هر فعلى از افعال سنّتى آن نباشد ، نهايتش اگر نيّت عليحده به واسطهء هر فعلى از افعال سنّتى به عمل آورده شود بهتر باشد چنانچه مصنّف - طاب ثراه - اشاره به آن كرده است . و بعضى گفته‌اند كه به واسطهء سنّتهاى پيش از وضو مثل شستن سر دستها نيّت عليحده به عمل بايد آورد و به واسطهء سنّتيهاى داخل وضو مثل امرار يد « 1 » و بعضى دعاها نيّت عليحده در كار نيست و همان نيّت وضو كافيست - و اللَّه أعلم » . و مقارن دار آخر جزء نيّت را به ابتداى شستن اعلاى وجه يعنى از جانب بالاى رو كه عبارت از رستنگاه موى پيش سر است به نوعى كه آخر جزء نيّت و اوّل جزء شستن روى به هم مقارن باشند ، و بايد كه تا فارغ شدن از افعال وضو در حكم نيّت باشى ، به اين معنى كه نيّت امرى كه منافى وضو باشد مثل ترك وضو يا احداث حدثى يا امرى كه منافى قربت باشد مثل قصد ريا يا قصد تنظيف يا تبريد « 2 » و آنچه مثل آن باشد در اثناى وضو به عمل نياورى . و در حالت شستن روى نيز بسم اللَّه بگوى چنانچه روايت كرده است آن را ثقة الاسلام در كتاب « كافى » بسند حسن از امام الباطن و الظّاهر امام محمّد باقر عليه السّلام ، و ظاهر آنست كه مستغنى نتوان شد به تسميهء اولى از اين تسميه ، چه اين تسميه به واسطهء شروع در افعال واجب است ، و تسميهء اولى به واسطهء شروع در افعال سنّتى . و بدان كه تجويز كرده‌اند بعضى از علماى ما - قدّس اللَّه أرواحهم - مقارن داشتن نيّت را به شستن سر دستها گاهى كه شرايط آن

--> ( 1 ) دست كشيدن . ( 2 ) خنك شدن .